Tekst zoekt hart

Wat ik niet heb is de tijd om uren na te denken over dit stukje. Wat ik ook niet heb is inspiratie. Onmogelijke combinatie. Herkenbaar? Er moet iets geschreven worden: een maandelijkse column voor het intranet, het beloofde artikel over jouw expertise of een blog. Vaak zijn we uren bezig te zoeken naar een geschikt onderwerp of spetterende openingszin. De belangrijkste schrijfles die ik ooit geleerd heb, zorgt ervoor dat ik deze druk nooit meer voel. In een klooster, tijdens memorabele schrijflessen van Geertje Couwenbergh. Die les had zeker geen betrekking op schrijfwijze, opbouw of d’s en t’s. Dus niet op het ‘hoe’, maar op ‘kunnen’. Kán je schrijven is de centrale vraag. Dat ‘kunnen’ heeft betrekking op het letterlijk gaan zitten, pen en papier pakken of laptop opstarten, en schrijven. Niet nadenken, aan de slag. En dat is eigenlijk iets wat iedereen in potentie kan. Natuurlijk heb je dan niet direct de slag te pakken. Ook bij mij, met mijn 20-jarige schrijfcarrière, eindigden de eerste pogingen daartoe in achteraf onleesbaar gebrabbel. Heel vervelend trouwens als je vanuit cursusverband die tekst vervolgens aan medecursisten moet gaan voorlezen. Maar dat terzijde. Na een paar dagen kwamen er daadwerkelijk zinnige teksten op papier! Die zomaar ook ergens over bleken te gaan. Gewoon door niet na te denken waarover je wil schrijven, ontstaan er de mooiste hersenspinsels. Soms daadwerkelijk bruikbaar voor zakelijke toepassing, vaak ook geschikt als blog of privé notities. Vanuit je eerste impuls schrijven pas ik inmiddels overal toe. Zowel zakelijk als privé. Het zorgt voor eerlijke teksten die daadwerkelijk aankomen omdat ze niet bedacht zijn, maar ontstaan zijn. ‘Tekst zoekt hart’; dat principe past mij heel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to Top